El 15 de abril a las 12.00 horas, en el Salón de Grados de la Facultad de Ciencias da Comunicación de la Universidade da Coruña, se celebrará, por fin, el acto de defensa de mi tesis. La verdad es que a medida que se aproxima el día me voy poniendo más nerviosa, pero al mismo tiempo estoy deseando que llegue (y pase) el día para poder dar por cerrado de una vez este capítulo interminable de la tesis doctoral. El acto es público, así que los que queráis estáis invitados a asistir, aunque me imagino que el evento no despertará un interés multitudinario
Advertisement



Comentarios
Pues aunque lo haya visto demasiado tarde, espero que todo haya ido mejor que bien y que ya seas una doctora con todas las de la ley.
Un beso.
Cuánto tiempo, celebérrimo bloguero!!!!!!
Jeje, es el 15, el 15, aún no soy doctora, aún no, aún me toca sufrir diez días más…
Vaya, no había visto el 1 ese… Insisto de todos modos: Que todo vaya muy bien y que usted se doctore como se merece.
Ola! Acabo de descubrir o teu blog e o teu flickr. Que pasada, é incríble que non soubera ata agora de ti. En fin, encantaríame ler esa tese, coa que xa dou por suposto que obterías unha notaza, está ou estará dispoñible en formato electrónico? Un abrazo
Moitísimas grazas polo comentario. A tese está publicada no repositorio da UDC, o que pasa é que é unha tese e aínda que eu intentei facela o máis amena posible o seu formato, per se, non é o máis amigable do mundo para a lectura. Cando teña tempo intentarei buscar o xeito de publicala resumida, sobre todo os últimos capítulos, pero de momento é o que hai.
Sinto non ter contestado antes ao teu comentario, pero as complicacións e exixencias da miña vida real téñenme bastante afastada da virtual. Pero agradezo moítismo o comentario
Xa a teño no meu poder, gracias!!! E ánimo coa vida real, que aínda que se poña complicada e esixente, é sempre máis interesante cá virtual
Muchas felicidades por tu doctorado! Espero que publiques ese resumen para que pueda echarle un vistazo, y así ponerme al día con tu vida intelectual (ya que no te cazo en la virtual). Un beso muy fuerte desde Granada. Por cierto, me han encantado tus fotos de la serie Reflexiones, entre el mar y el cielo. Ya sabes que yo también me crié entre los dos, aunque últimamente estoy peleado con el Mediterraneo.
Un abrazo.
Hola, Daniel
Todavía el otro día pensé que tenía que contestar a tu mensaje, pero ando tan apurada que efectivamente la vida virtual la tengo abandonadísima, como puedes ver, sin ir más lejos, por el propio blog.
¿Cómo te va? Mándame un mail y nos actualizamos…
Olga
Gracias por contestarme. Al fin te cazo!!! Pues mira, nos ponemos al día cuando quieras, pero no tengo tu email. Haz el favor de mandarmelo al mío, y te cuento mis derroteros desde la última vez que nos hablamos.
Mi email: dgomezc@hotmail.com
Un saludo